PL logo EN
Formularz zgłoszeniowy
Szukaj |
15:00 - Ogłoszenie wyników oraz pokaz zwycięskich i wyróżnionych filmów
Wręczenie nagród laureatom pierwszej i drugiej nagrody wybranym przez Jury w składzie: Julia Draganovic, Vahram Mkhytarian i Artur Tajber. 
 
 
PIERWSZA NAGRODA ufundowana przez Marszałka Województwa Pomorskiego Mieczysława Struka : Ilaria Di Carlo, THE DIVINE WAY, DE, 2018
 
 
The Divine Way podejmuje refleksję dotyczącą tożsamości i podróży w celu odkrywania siebie w odniesieniu do architektury i krajobrazu. Artystycznym celem reżyserki było nakręcenie filmu, który rozgrywa się tylko na klatkach schodowych i który wyraża emocje przetłumaczone na obrazy. Film został nakręcony w pięćdziesięciu różnych lokalizacjach i gromadzi jedne z najbardziej imponujących klatek schodowych w Niemczech. Symbolicznie schody zawsze sugerują podróż. W psychoanalizie klatki schodowe często przedstawiają podświadome i kręte pejzaże naszych osobowości, które mogą obrócić nas w tak wielu różnych i przeciwstawnych kierunkach. Film, oparty na Boskiej komedii Dantego, przedstawia mistyczną ścieżkę życia, która czasami pcha nas w całkowitą ciemność, aby zobaczyć, skąd naprawdę pochodzi światło.
 
Ilaria Di Carlo to artystka wizualna zajmująca się filmem eksperymentalnym, sztuką wideo i performance. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Rzymie i prestiżową Central Saint Martin's w Londynie. Następnie studiowała film w Instytucie SAE w Berlinie.
Jej obecne prace artystyczne koncentrują się na tworzeniu ruchomych obrazów i filmów eksperymentalnych, które eksplorują temat podróży i tożsamości w odniesieniu do krajobrazu i architektury. Jej filmografia obejmuje filmy krótkometrażowe Czarna księga L., W poszukiwaniu straconego czasu oraz wielokrotnie nagradzany film Boska droga, nakręcony w 50 różnych lokalizacjach w całych Niemczech. Mieszka i pracuje w Berlinie.
 
 
DRUGA NAGRODA ufundowana przez CSW ŁAŹNIA i firmę Ziaja: Przemyslaw Branas, UNTITLED, PL, 2017
 
 
16 grudnia 1922 w Warszawie, podczas dorocznej wystawy Salonu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Eligiusz Niewiadomski zabija prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza.  Zabójca prezydenta został skazany na karę śmierci, o którą sam poprosił sąd.  Został rozstrzelany przez pluton egzekucyjny 31 stycznia 1923.
 
19 listopada 1971 roku amerykański artysta Chris Burden zostaje postrzelony przez swojego asystenta z broni palnej. Ten historyczny już performans, znany nam z nagrania kamerą super8mm nazywa się SHOOT i wykonany był w  Galerii F Space, Santa Ana, California, US.
 
19 grudnia 2016 roku w w Muzeum Sztuki Współczesnej w Ankarze rosyjski dyplomata, ambasador Federacji Rosji w Turcji Andriej Karłow otwierał wystawę pt. Rosja oczami Turków.Od Kaliningradu do Kamczatki. Został zastrzelony przez  zamachowca, który okazał się policjantem a swój atak planował od dłuższego czasu.
Działania tych wszystkich, których imiona i nazwiska zostały wymienione były jasne – zarówno „ofiar”, jak i „sprawców” tych wydarzeń/działań. Artysta postanowił połączyć te trzy historię w jedną narrację.  
 
Przemek Branas (ur. 1987 roku w Jarosławiu).  Absolwent wydziału intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Doktorant Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Brał udział m.in. w festiwalu Embodied Action (Hong Kong, 2016),GUYU ACTION Performance Art Festival (Chiny, 2016), Polish Performance Night (Le Lieu Gallery, Quebec, 2014). Autor wystaw indywidualnych: Czkawka w ramach Miesiąca Fotografii w Krakowie (MOCAK, Galeria RE, Kraków, 2014), Praca-technika (Project Room, CSW Zamek Ujazdowski, 2016), Kawał Chuja, (Galeria Szara Kamienica, Kraków, 2017), Góra/Głowa/Kosmos (Galeria Labirynt, Lublin 2018). Uczestnik wystaw zbiorowych, m.in. Ars moriendi/Sztuka umierania (BWA w Tarnowie,2015), Renegocjacje wspólnoty (Galeria Labirynt,2017). Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013). Laureat nagrody Fundacji Grey House Szara Kamienica (2015). Rezydent Meet Factory, Praga CZ (2016), Sesama (Yogjakarta, Indonezja, 2017) Terra Foudation for American Art (Giverny, Francja, 2017). Laureat Drugiej Nagrody Deutsche Banku i Zachęty Narodowej Galerii Sztuki SPOJRZENIA 2017. Mieszka, pracuje w Jarosławiu. 
 
 
WYRÓŻNIENIA HONOROWE: 
 
 
 
Rand ()  powstał jako rezultat warsztatów na temat metod kompozycji algorytmicznych prowadzonych przez Veronikę Akopovą i Floriana Goralsky'ego w Moskwie we współpracy z Pro Dvigenie. Contemporary Dance z Rosji.
Czy istnieje przypadek? Czy to tylko szereg przyczyn i skutków, tworzących nieskończenie złożony algorytm? Rand (), który odnosi się do polecenia komputerowego generującego pseudolosowe wyniki, zanurza widza w grze z nieprzewidywalnym wynikiem.
 
Veronika Akopova jest rosyjską tancerką, choreografką i reżyserką. Występowała z takimi choreografami, jak: Elad Schechter, Sylvain Groud i Iván Pérez. Brała udział w festiwalach tanecznych na całym świecie z solowym utworem „Entrelacs” i wyreżyserowała krótkometrażowy film taneczny „Catharsis”, nagradzany na międzynarodowych festiwalach.
Florian Goralsky jest francuskim reżyserem, redaktorem i operatorem kamery. Wyreżyserował kilka filmów krótkometrażowych, jak również dokumentalnych, projektów reklamowych i VR. Pracował nad treściami multimedialnymi do utworu Veroniki „Entrelacs” oraz jako operator kamery do jej filmu „Catharsis”. Jego wizja artystyczna łączy się z wizją Veroniki, zarówno pod względem estetyki, jak i poetyki ciała.
 
 
Piotr Urbaniec, ECHO, PL, 2016
 
 
Wideo to dokumentacja krótkiej akcji performatywnej na Zakrzówku w Krakowie - kamieniołomu, w którym woda niespodziewania zalała akwen. Praca odnosi się do tradycji land artu - Dennis Oppenheim, Richard Long, Robert Smithson - ale też ma intymny charakter.
 
Piotr Urbaniec, urodzony 3 grudnia 1992 r. w Krakowie. Żyje i pracuje w Amsterdamie w ramach programu De Ateliers. Ukończył szkołę plastyczną w Zakopanem, następnie obronił licencjat w Pracowni Transmediów (na ASP w Krakowie) i magistra w Pracowni Działań Przestrzennych (ASP w Warszawie, promotor Mirosław Bałka). W 2018 r. był uczestnikiem Skowhegan School of Painting and Sculpture (USA), a wcześniej w 2016 r. odbył rezydencję zorganizowaną przez Residency Unlimited w Nowym Jorku w ramach I nagrody w konkursie „Artystyczna Podróż Hestii”. Wygrał główną nagrodę festiwalu sztuki wideo In Out 2016 (CSW Łaźnia Gdańsk). W 2014 r. zdobył Grand Prix oraz wyróżnienie specjalne w konkursie Młode Wilki (Akademia Sztuki w Szczecinie). Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych, pokazach filmowych czy realizował (zwykle krótkie) akcje performatywne. W 2016 r. zrealizował swoją pierwszą wystawę indywidualną w CSW Zamek Ujazdowski w ramach projektu „Project Room”. Brał udział w wystawach grupowych w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, WRO Art Center, BWA Katowice, Muzeum Woli w Warszawie. Swoje prace prezentował na 3 kontynentach świata, ostatnio w Chinach na Yixian International Photography Festival, Tempo Lento w ramach Akrai Residency na Sycylii, Moscow International Biennale for Young Art w Rosji, Roman Susan w Chicago, Rencontres Internationales w Paryżu i Berlinie.
 
 
Vitalii Shupliak, DOUBLE VIEW, DE, 2018
 
 
Wędrówka w prywatnym pokoju, ostrość i nieostrość, publiczne i intymne. Podwójny widok lub podwójna rzeczywistość? Ile ukrywa się za ekranem urządzenia i jakie problemy są niewyraźne?
 
Vitalii Shupliak (ur. 1993, Ukraina) - artysta zajmujący się głównie wideo, instalacją i performansem. Studiował sztukę we Lwowie, Gdańsku i Poznaniu, a obecnie kontynuję naukę na studiach magisterskich w Brunszwiku. Jego prace dotyczą głównie problemów napięcia, szeroko rozumianych granic, migracji i tożsamości, budowanych dzieł o ekonomicznej formie, ale w szerszym kontekście.
 
← Powrót
Następna edycja za:
-552 dni
Filmy konkursowe
Festival in out in news